Keppler

Johannes Kepler (1571- 1630), geloofde nog in astrologie, maar ontdekte nieuwe wetten door eigen observatie.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Het is interessant te zien hoe de wetenschap zich heel langzamerhand bevrijdde van de kluisters van het bijgeloof. Tegenwoordig vind je nog maar weinig serieuze wetenschappers die er openlijk voor uitkomen dat zij in astrologie geloven. Nog minder zou bijvoorbeeld een modern astronoom bij het verklaren van een fenomeen aan het firmament zijn toevlucht nemen tot de astrologie. Dat zou waarschijnlijk het einde betekenen van zijn of haar carrière in die tak van wetenschap.

 

Voor Kepler was dat geen enkel probleem. Hij dacht dat de astrologie wetenschappelijk kon worden onderbouwd. Daarvoor bestudeerde hij de banen van de planeten en beschreef die zo nauwkeurig mogelijk. Hij ontdekte dat de banen van de planeten ellipsen waren en niet, zoals altijd beweerd was, volmaakte cirkels.
Ook ontdekte hij dat Aristoteles het bij het verkeerde eind had, toen hij beweerde dat er van het oog een (licht)straal naar het voorwerp gaat, waardoor het zichtbaar wordt. In feite gaat er van het voorwerp licht uit, dat gebroken wordt door het vocht in de ooglens. Zo ook wordt het licht gebroken wanneer het door de atmosfeer gaat.

 

Dat Kepler met zijn bijgeloof paste in die tijd, bleek wel uit het heksenproces tegen zijn moeder. In 1616 werd zij in staat van beschuldiging gesteld na een ruzie tussen twee buurvrouwen. Met veel moeite kreeg Kepler zijn moeder uiteindelijk vrij, nadat hij zelf ternauwernood aan dezelfde beschuldiging was ontsnapt omdat hij hooggeplaatste vrienden had.
Met zijn werk ondersteunde hij de ontdekkingen van Galileï.
Zijn naam wordt ook vaak als Keppler gespeld, zoals te zien is op de straatnaambordjes in de Uitvinderswijk.
JRS
Zie nl.wikipedia.org/wiki/Johannes_Kepler